در وبلاگ هزاره های هلمندخوش آمدید!

این وبلاگ توسط محمد نعیم (ساحل) برای کسانی کی تاریخ و اشعارهای هزاره گی ر دوست دارد آماده شده است و ازتمام دوستان آرزودارم که مرا دراین جریان همکاری نمایند.

 
دوبیتی های هزاره گی
نویسنده : ساحل - ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢
 

                    ساحل تقدیم مونه

                         مویا زَنگول زده چیشما سیا قیل

 

مه قــــــوربان بِیَه بِلدار دیده

 

                        غمای شی کار کَدَه بیخی سر دیل

 

 

 

 

مَرَه ازی کـــــلو تـــَنه مه نَیِل

 

                          آتــــیش دَبَله تُـــــــلغه مه نَیل

 

بیا کـــی بیشنی پالو دَ پالو

 

                        غصه دَ دیـــل شاریده مه نَـــِیل

 

 

 

سری کوی بیــــلند آیـــل و مایـــل

 

                       چی بد کردم کی دیل دادم به جاییل

 

کی جاییل کار های جاییلی کد

 

                      خودش رفت و مرا سنگ زیمی کد


 

دوبیتی های هزارهگی ردیف (ر )

گول صد برگ تا ویستو یه دوختر

 

              خیراج مُو لگ تُرکستویه  دوختر

 

اگر چَن د یر در خانه بمانه

 

                پیش مادر پدر میمو یه دوختر

 

 

گول آلو گول بو لو یه دوختر

 

                کبو تر بر لب دید گویه دوختر

 

بُورید با مادر دوختر بگوید

 

             دو شو خانه پدر میمو یه دوختر

 

عرقچین سَرَت سِه شاهی کلدار

 

                         بیگانه شُوی نکو غیر از وطندار

 

بیگانه شُوی نکو بیگانه میشی

 

                            پس باچه وطن دیـــوانه میـــــشی

 

 

 

 

 

 

جـــــــنگ و زدون دنیایی دَ یگ  سر

 

                     غم از تو وتنهای دَیگ سر

 

غم جنجال پَگ شی تیر شیدنی یه

 

                        الی ماتم جودایی دَیگ سر

 

 

مسلمانا سفر دارم دَبَر گر

 

                 نمگ را میفروشم روغن برابر

 

نمگ را میفروشم چیزی نموگوم

 

                 ترا زو می دهم با دست دیلبر

 

 

 

خانه دَپای کیجه ما بَلیخور

 

 

             چادر دَ روی شی پیجه ما بلیخور

 

دَ قد دو خترو جوره نداره

 

             پری دَ پیش شی هیجه ما بلیخور

 

امــــو بِیــــه تیاغه مــا بلیخور

 

                امو وُنگه چیراغه مــا بَلیخور

 

کی آشوق دردِ چشــمانش نبینه

 

               پَغَچی دَمــــا غه مابلیــــــــخور

 

 

 

چادر باد گلونه ما بلیبور

 

                    شیشته  تی دالونه ما بلیبور

 

دَراه گشتو کلو نَخره مو کونی

 

                  ناز و نخره کلونه ما بلیبور

 

 

جُوان گندوم رنگه ما بلیبور

 

                   پِیچه وَلنگ ولنگه ما بلیبور

 

دیل آشوق الیگو از برایشی

 

                مَلنگه وا ملنگه ما بلیبور

 

 

 

امو آشوق مجازه ما بلیخور

 

                  سری آشوق دَ نازه ما بلیخور

 

واده دَدَه دوهفته پاس می یایه

 

              وادِه دورو دیرازه ما بلیخور

 

 

 

 

آغیل روی درویه ما بلیخور

 

              کی یارمه لب جویه ما بلیخور

 

کی یارمه لب جویه کالا موشویه

 

              چادرشی گیرد رویه ما بلیخور

 

 

 

شیخی چادرشی کشاله ما بلیخور

 

            شیخی کومه شی خاله ما بلیخور

 

شیخی کومه شی خال باشه نباشه

 

                پیشی دندون شی شاله ما بلیخور

 

        چادر باد گولونه مابلیخور

 

                      شیشتِ تَی دالونه ما بلیخور

 

دَرا گشتو کی نَخره گگ موکونی

 

                     نازو نخره کلونه  مابلیخور

 

 

بِیِه بالای قیله مابلیخور

 

                   مویای شی  کج وکیله مابلیخور 

 

دَزی قولا نیه کس ادلی شی

 

                  آغــــــه ازی آغیـــــله ما بلیخور

 

 

پیکی شی پوشت قاشه ما بلیخور

 

                    پیستون شی زوله آشه ما بلیخور

 

آشوق شی یگ موگه چارده می ناله

 

                     امو دیستای رواشه ما بلـــیخور

 

 

 

رایگ بـــند بَله رَه مــا بــلیخور

 

                       با چه اطلس کُوله رَه مابلیخور

 

باچه اطلس کُوله بِیِه شی خوبه

 

                        امو شیخگ بِیَه رَه ما بلیخور

 

 

شــــفای دردِ دیــله ما بلیخور

 

                       دوای دردِ ســـیله ما بلیخور ر

 

بیه قاشِ ســـــیای پلته پلته

 

                    پِیــچه شی کــج وکـــیله ما بلیخور

 

 

 

نوربند نَقل کدِه توره ما بلیخور

 

                        گردو بغل کدِه تورَه بلیخور

 

هرچن موگوم ما کی میمون تو شوُم

 

                  وادِه دیــــلمَل دَ  دِه تورَه بلیــــخور

 

 

دوچشم مستانه یارَ ه مابلیخور

 

                       کلدار بَله سینه  یاره مابلیخور

 

کلدار بله سینه یار دانه دانه

 

                      بـــــِیِه ی وُز گنِه یاره بلیخور

 

 

 

از درگه بورشودِه یاره بَلیخور

 

                   نَرمگ نَرمگ گشتِه یاره بلیخور

 

چادر ریشه دار بند شُود دَجنگل

 

                       که جنگل تَودَدِه یارَه بَلیخور

 

سرِ تَندور شیشته توره بلیخور

 

                     سولگگ خندیده توره بلیخور

 

به دیل گوفتوم کی یگ بوسه بگیرم

 

                  «نکوپَس کو» گوفتِه توره بلیخور

 

 

 

کوجا مــــوری دم افـــتو پَرا پَر

 

                      کوجا موری عزیز دَم برابر

 

بـــِیَه کـــی ما تو یکجا بشینیم

 

                      امــی دونیا نمــی مانه سَراسر

 

 

 

کومِه بولول بینی پامَه بلیبور

 

                    آشـــوقـــی  تَــی بادامــه بلیبور

 

آشوق از یگدیگر کوتا نموشه

 

                   جــــور پرسانی و پیغامه بلیبور

 

 

بپر سیدم من از یکدانه ی دور

 

                   ماصومه جان بَچی نامد دَ غو جور

 

خــــبر آمد کی افتاده دَ جاگه

 

                 سرِ  تیاغ می گرده نَو شُوده جور

 

 

اگر یادت کنم دردم شَود زور

 

                      فرا موشت کنم چشمم شَوَد کور

 

تو میدانی نکردم بی وفایی

 

                     وفــا دار تــو هســـتم تا لب گور

 

 

شُوده چَن دیر ندیدم ما دیده ره

 

                       ماکم گرفتِم لبِ او خنه رَه

 

دردِه دیل دَکس مالوم نموشه

 

                      از اوف ناله زله کدِم خودا رَه

 

 

دوستان گرامی لطفاْ برای مشاهد کامل از دوبیتی

 

ردیف (ر) بر روی ادامه مطلب کلید کنید

 

متـــــــــــــــــــــــشکرم 

 


 

دوبیتی های عامیانه هزارگی ناب ردیف (ت ) و (د )

مه قربانِ سفید بند دستَت 

 

                     به طویخانه موری دَریَه به دستَت

 

به طوی خانه موری سر خیل زنها

  

                  مه قوربانِ دل آشق پرستت

 

 

 

به قوربان اَزو چیشمان مَستَت

 

                         لبِ جوی آمدی کوزه به دستت

 

لب جوی آمدی دستارَه شوشتی

 

                       یکگ بوسه ندادی ماره کوشتی

 

 

 

مَه قربان ازو قاشِ کَمندت

 

                      بزن چار گول دَمو بینی بیلَندت

 

بزن چارگول کِی رسم آشوقانه

 

                     مه قربان طومار وبازوبندت

 

 

 

شیَوه شیَوه موروم دیستا پس پوشت

 

                      هوای دختر یاقوب مَرَه کوشت

 

الا یاقوب تورَه دانیم خودایتو

 

                     دیل مَرَه کََنده بوردَه دوخترایت 

 

 

 

 

هواگرمه تفتِدیل مَرَه کوشت

 

                   هوای دوختر عادیل مرا کوشت

 

کِی آشوق دردِچشمانش نبینه

 

                 اَمو گشتار کج وکیل مرا کوشت

 

 

 

عزیم من به قربان اُ ماغت

 

                   به قوربان کمر پور یراغت

 

به حق شاهی مردان زینده باشی

 

                 اگه رفتی زکی گیرم سراغت

 

 

بِیَه بیلدارِکوتای تومره کوشت

 

                       ناز کدونای بیجای تومره کوشت

 

روزی دوراه کالا بدل موکونی

            

                     بدل کدونِ کالای تو مره کوشت

 

 

دوتا دختر از رایِ شیوه می رفت

 

                    به باغستا برای میوه می رفت

 

به باغستان برای میوه تر

 

                   برای بچه بی خانه میرفت

 

 

 

یکگ دوختر بسوی قبله میورفت

 

                  انارش گمشده پالیده میورفت

 

انارش گمشده یارش گیریفته

 

                  ازدیست یار بد نالیده مورفت

 

 

 

   

مه قوربان دوچشمان عقیقت

 

                       سونِ ما سَیل نکو می شُم رفیقت

 

سون ماسیل نکو ناجورمی شی

 

                      اگه ناجور شَوی می شُم طبیبت

 

 

 

رسیدم بر سر کوتل خاکباد

 

                 که لیلا چادرش رامی زنه باد

 

بُورید از مادر لَیلا بپرسید

 

                که لیلا آدمی یه یا پریزاد

 

 

 

آموم روزی کی یارمه مَدگوآو داد

 

                   سون شی کی تُق کَدوم نول خوره توداد

 

پدر کارِی آشوقی ره نالد

 

                 ازشی گیله کدُوم دیسمال نَوداد

 

 

 

رسیدم برسر کوتل شمشاد  

 

                   لاته سر شیری رَه میزنه باد

 

آمومَردوم موگه یار جان پَریه

 

                خودشی پری آبه شی آدمیزاد

 

 

دوتا جوان موره ازبله شیگاد

 

                 دَشان مویگ شی قنده یگ شی نُباد

 

نیشانی بوگویم کسی نفامه

 

              چادر یارماره مولگنه باد

 

 

 

 

خیل کوچی عجایب رازداره

 

                              میانش دوختر طناز داره

 

بَله وُسکَت خوروپیه جیل موکونه

 

                           به هر کوه وکمر آوازه داره

 

 

 

زمانه در حَقَم بی حد سیتم کد

 

                         جودا از فاطمه جان قیسمَتم کد

 

وگرنه او کوجا وبی وفایی

 

                          اول حُسنیه ودوم قَدم کرد

 

 

 

 

پیش قَلا زُبی خَمیازه می کرد

 

                    نیزا کد غمزه بی اندازه می کرد

 

چو گول اِستاده در بالای چشمه

 

                      دیل وجان جوانان تازه می کرد

 

زُبی جان چادر نیلی الو کرد

                  

                     روزی روشونه سَرمه مثل شَو کرد

 

زحولی تادَمِ در وازه آمد

 

                  اوره آشوق خیال ماه نَو کرد

 

 

 

 

شیرن جانم به دالان بخیه میکرد

 

                        به هر سوزن هزاران نخره میکرد

 

خوداوندا مرا تاری می ساختی

 

                   به لب می زد به سوزن نیفه میکرد

 

 

دوتا دوختر دَآسیه آرد میکرد

 

 

                         زدست بی شویی فریاد میکرد

 

اگه سال دیگه شویی بیافد

 

                    امو موشتگ خورَه خیراد می کرد

 

 

 

 

شیرن جانم زدَی خانه علف برد

 

                      سبحان اللــه دودندانش صدف بود

 

بَه دیل گوفتوم یکگ بوسه بیگروم

            

                     به دَورش مردومان نا خلف بود

 

 

نمی دانم خوداکَدیاقضاکَد

     

                         اَمی کاراره آغه بی صلاکد

 

فاطو دوختر نوربند وکری بود

 

                       اوره مسافر قُل دیگا کَد

 

 

 

خودا ماوتوره پیدانموکد

 

                    اگه پیدا کَدودآشنا نموکد

 

اگه آشناکدود یکدل نه صددیل

 

                   خودا ماوتوره جودانموکد

 

 

 

 

پدردیل پدردیل نالد

 

                  پیش آشوق گردو کیله نالد

 

مَنه آشوق موشه کارای بسیا ر

 

                     پدر مردوم بخیله نالد

 

 

 

دوستان گرامی لطفاْ برای مشاهد کامل از دوبیتی

 

ردیف (ت ) و ( د) بر روی ادامه مطلب کلید کنید

 

متـــــــــــــــــــــــشکرم 

 

  



 

 

دوبتی های عامیانه هزاره گی ناب ( ردیف الف )

 

خوداجان بال پر می دادی مارا   

 

                ازی کوتل گورذَر می داد مارا

 

ازی کوتل گذَ ر آسان نمو شه      

                   

                    ز یار جانم خبر میدا دی مارا

 

 

 

آشوقی  از هوا اندا ختی مارا     

      

                  دَ دِ ردِی به دوا اندا ختی مارا

 

دَدردِی بی دوا خود مه طبیبم 

              

                    دَ چنگِ صد بلا اندا ختی مارا

 

 

 

دیلم رفته نمی تانٌوم دِرَ ورا

 

                        بیگروم دخترِ ار باب نَوا را 

 

اگر ار باب نَوا دختر ندیَه   

 

                       بیگرم و سایه یِ باغِ تَگو را 

 

 

 

زدم قمچین رها کردم  جلَو را    

 

                         بیگرم دختر اربابِ نو  را  

 

 

 

 

بلِه  دالو تَیِ دالو نیسایه   

 

                          عجب آدمِ رَو رو شونَه نیسا

 

 

 

بلِه دا لو آو پاشی کَونم ما 

 

                          نیسا بیَه بَغَل کَشی کَنوم ما

 

به چشمه آمدی شوشتی تو کالا

 

                         غریبان را نم سازی دیل آسا

 

 

 

سر آر چه سر آرچه گولِ ما  

 

                          بیلَن بالا وکیل پیچَه گولِ ما

 

اَ می رَه از دیل بیچاره موگوم   

 

                          اَکو بیا پِس دَر چَه گولِ ما

 

 

 

دانِ در گِه تو پَیرَه کَنوم ما

 

                 قُلف در گه توره میده کَنوم ما

 

بُپا لوم جای توره پیدا کَنو ما

 

                   سر سینه تو  قند مَیده کَنوم ما

 

 

 

سر بامَت جَم جوشَه گولِ ما

                  سر و گردو قِران پوشَه گول ما

 

اگر یگ شَو سر سینه بخوا بم 

 

                       غم دو نیا فرا موشه گول ما

  

از در گه بور شُودی ناز کو گل ما 

 

                      مَرَه دیدی بغل واز کو گول ما

 

مردوم تٌُهمد کده بَلِه مو آردو       

 

                       تهمدِ مردومه راس کو گول ما

  

تورَه دیدُم و دیل بیرو شُو دم ما

 

                   گندوم وُری اَ لَی بیریو شُو دم ما

 

دیل و جیگر مَررَه اَتیش گیرفته    

 

               چوب اَرچه وُری سو ختوشُودوم ما 

  

صباخَست خودالَی لَی مُورم ما

 

                   شیوِه توغری دَاَشَترلَی مُروم ما

 

دَ اشترلی دیگه کاری نداروم 

 

                    خانه قوربو پسِ زَمَی مُورم ما

 

 

 

عجب کُوله مودوزَه دیلبر ما  

 

                     تمامش بَخیه و جوبه سرِ ما

 

به حق سورۀطاها و یاسین  

 

                    کِی دردِ شصت نبینه دیلبر ما

 

غصَِه از تو خورده تا موشودم ما

 

                  نقلِ هر گوشه ی دید گو شودِم ما

 

در تو جو نَمرگ یِد ما لوم نمو شه

 

                      دَ دان هر رزه نا دو شو دِم ما

 

اَلیگو پیر شُودِم پیر شُودِم ما  

 

                    گیر فتار شکم ناسیر شو دم ما 

 

گیر فتارشکم ناسیر جایل

 

               از زندَگی خو پَگ دیلگیر شودم ما

 

پِچه سیایخورَه سفیدکَدِم  ما

 

                      سررایتو شیشتَه امید کدِم ما 

 

سر لوج پایلوج قوران بغل دویدم    

 

                         سیدمُلا پیش تو قاصد کدِم ما

  

سر کویِ بیلن هَی هوی کَنوم ما  

 

                        سیتا ره ریزَه گَگه کوی کَنو ما  

 

سیتاره ریزه گگه پالو ما تَو   

 

                    مرا از عشق تو کی می بره خَو

 

دَزی خانه چطور گوذرکنوم ما

 

                      خانه بی آشوق بیرو کنونم ما

 

مَرَه از درگه بور شُودُنمی له   

 

                       اِی شویه زیندَه قَبرستو کَنوم ما

  

سرِ ساکو پَیَگ پَیَگ کَنو ما   

 

                         قد دیدِه بُلجه ره یگ کَنوم ما

 


 
comment نظرات ()